مسأله 5 - طلاق در صيغه نيست و زنى كه صيغه شود بعد از گذشتن آن وقت كه معيّن گشته ديگر رها است ولى عدّه دارد ، و همچنين اگر مرد مدت را ببخشد و از حق خودش بگذرد ، ديگر مرد حق رجوع كردن ندارد . مسأله 6 - صيغه كردن زنان بدكار مانعى ندارد ، و لكن كراهت دارد ، و چنانچه آنان را صيغه كرد بايد منعشان كرد از كار زشتشان . مسأله 7 - اگر زن صيغه‌اى مدتش تمام شد يا مرد مدتش را بخشيد و با او نزديكى نكرده بود عدّه ندارد . مسأله 8 - اگر مرد بميرد زن صيغه‌اى از او ارث نمىبرد ، و همچنين اگر زن بميرد از او ارث نمىبرد ، و احتياط آن است كه شرط ارث بردن هر دو يا يكى را نكنند ، و اگر شرط كردند احتياط واجب آن است كه با ورثهء ميت صلح كند . عيب‌هايى كه سبب مىشود زن يا مرد اختيار به‌هم زدن عقد را داشته باشند و آنها بر سه قسمند : قسم اول : آنهايى كه مشترك است بين زن و مرد ؛ يعنى اگر زن مبتلا به آن عيب باشد مرد مىتواند عقد را به‌هم بزند و فسخ كند ، و اگر مرد مبتلا به آن باشد زن مىتواند اين كار را بكند . اول : جنون و ديوانگى و فرقى نيست بين آن كه جنون هميشگى باشد و يا اين كه گاهى انسان به آن مبتلا شود چنانچه فرقى نيست بين آن كه ازدواج دائم باشد يا منقطع ؛ يعنى صيغه . قسم دوم : آنهايى است كه مختص به مرد است ؛ يعنى زن مىتواند عقد را فسخ كند و او را به‌هم زند و آن سه امر است : اول : خصاء ، و آن اين است كه بيضهء مرد را بكشند و يا آن كه بكوبند ، پس در اين صورت اگر عقدى واقع شود و زن عالم به اين عيب نباشد و آن عيب قبل از عقد باشد ، مىتواند آن عقد را فسخ كند .